تاكيد بر توجه امت به مسئله امامت

هان مردمان! خداوند عزّوجلّ دين را با امامت على تكميل نمود . اينك آنان كه از او و جانشينانش از فرزندان من و از نسل او - تا برپايى رستاخيز و عرضه ‏ى بر خدا -پيروى نكنند ، « كرده‏ هايشان در دو جهان بيهوده بوده» ؛ (بقره / 217)

« و در آتش دوزخ جاودانه خواهند بود ». (توبه / 17) « به گونه‏اى كه نه از عذابشان كاسته و نه برايشان فرصتى براى نجات خواهد بود » . (بقره / 162)

هان مردمان! اين على است ياورترين ، سزاوارترين ، نزديك‏ترين و گران‏قدرترين شما نزد من و خداوند عزّوجلّ و من از او خشنوديم .

آيه‏ ى رضايتى در قرآن نيست مگر درباره‏ى او و هرگاه خداوند ايمانيان را خطابى نموده ، به او آغاز كرده و آيه‏ ى ستايشى نازل نگشته مگر درباره ‏ى او و در سوره ‏ى « هل أتى على الإنسان » گواهى بر بهشت نداده مگر براى او و آن را در حقّ غير او فرو نياورده و به ‏وسيله‏ ى آن جز او را نستوده است .

هان مردمان! على ياور دين خدا و دفاع ‏كننده ‏ى از رسول اوست و هم او پرهيزكار ، پاكيزه و رهنماى ارشاد شده به دست خود خداست . پيامبرتان برترين پيامبران ، جانشينش در ميان شما برترين جانشينان و فرزندانش برترين اوصيايند .

هان مردمان! فرزندان پيامبران از نسل آنان‏اند و فرزندان من از نسل اميرالمؤمنين على . هان مردمان! به ‏راستى كه شيطانِ اغواگر ، آدم را با رشك ، از بهشت راند . مباد شما به على رشك ورزيد كه آن‏گاه كرده ‏هايتان نابود و گام‏ هايتان لغزان خواهد شد . آدم به خاطر يك اشتباه ، به زمين هبوط كرد ، حال آن‏كه برگزيده‏ى خداى عزّوجلّ بود ؛ پس چگونه خواهيد بود كه شما شماييد و دشمنان خدا نيز از ميان شمايند .

هشدار! كه با على نمى ‏ستيزد مگر شقى و سرپرستى ‏اش را نمى‏ پذيرد مگر رستگار پرهيزكار و به او نمى‏ گرود مگر ايمان‏دار بى‏ آلايش و به خدا سوگند سوره ‏ى « والعصر » درباره ‏ى او نازل شده است: « به نام خداوند همه مهرِ مهرورز ، به زمان سوگند كه انسان در زيان است» . (والعصر / 2 - 1) مگر على كه ايمان آورده و به درستى و شكيبايى آراسته است . هان مردمان! خدا را گواه مى‏ گيرم كه پيام او را به شما رساندم و « بر فرستاده ، وظيفه‏ اى جز بيان روشن نيست » . (عنكبوت / 18 - نور / 54)

هان مردمان! « تقوا پيشه كنيد همان ‏گونه كه بايسته است و نمي میريد جز با شرفِ اسلام» . (آل‏عمران / 102)

 بلند كردن دست اميرالمومنين عليه السلام بدست رسول خدا (ص)

سپس فرمود: مردمان! كيست سزاوارتر از شمايان به شما؟ گفتند: خداوند و رسول او . آن‏گاه فرمود: آن‏كه من سرپرست اويم ، پس اين على ولى و سرپرست اوست . خداوندا! پذيراى ولايت او را دوست بدار و دشمن او را دشمن دار و يار او را يارى كن و رهاكننده‏ى او را تنها گذار . هان مردمان! اين على است برادر و وصى و نگاهبان دانش من و جاى‏نشين من در ميان امّت و ايمان آورندگان به من و بر تفسير كتاب خدا . او مردمان را به سوى خدا بخواند و به آن‏چه موجب خشنودى اوست ، عمل كند و با دشمنان او ستيز نمايد .

او سرپرست فرمانبردارى خدا باشد و بازدارنده از نافرمانى او . همانا اوست جانشين رسول‏ اللَّه و فرمانرواى ايمانيان و از سوى خدا ، پيشواى هدايتگر . اوست پيكاركننده‏ ى با پيمان‏شكنان و رويگردانان از راستى و درستى و به‏دررفتگان از دين .

خداوند فرمايد: «فرمان من دگرگونى نمى‏پذيرد » . (ق / 29) پروردگارا! اكنون به فرمان تو مى‏گويم: خداوندا! دوست‏داران او را دوست دار و دشمنانش را دشمن . پشتيبانان او را پشتيبانى و يارانش را يارى كن و خوددارى‏ كنندگان از يارى‏ اش را رها كن . ناباورانش را از مهرت بِران و خشم خود را بر آنان فرود آور .

معبودا! تو خود در هنگام بيان ولايت على و برپايى او فرمودى: « امروز آيين شما را به كمال و نعمتم را براى شما تمام نمودم و با خشنودى ، اسلام را دين شما قرار دادم» . (مائده / 3) و فرمودى: « همانا ، دين نزد خدا تنها اسلام است » (آل‏عمران / 19)

و نيز فرمودى: « و آن‏كه به جز اسلام دينى بجويد ؛ از او پذيرفته نبوده ، در جهان ديگر ، در شمار زيان‏كاران خواهد بود» . (آل‏عمران / 85) خداوندا! تو را گواه مى ‏گيرم كه پيام تو را به مردمان رساندم.