نشانه های مومن

 على بن الحسين (ع) مى‏ فرمایند: دين يك مسلمان‏هنگامى به حد كمال رسيده است كه بيهوده سخن نگويد. كمتر وارد بحث و مشاجره شود. خويشتن دار و شكيبا و خوش اخلاق باشد.[1]

 به ابو عبد اللَّه صادق (ع) از دردمندى خود شكايت بردم.

ابو عبد اللَّه گفت: اگر مؤمن بداند كه در برابر مصائب چه پاداش گرانبهائى دارد، آرزو مى‏ كند: كاش او را با مقراض پاره پاره كنند.

 شنيدم ابو عبد اللَّه صادق (ع) مى‏گفت: خداوند، مؤمن را از كشاكش زندگى ايمن نساخته، اما از كوردلى در دنيا و تيره روزى در آخرت ايمن ساخته است .

هيچ رگى دچار اضطراب و تشنج نمى‏شود، جز در اثر گناه. هيچ پائى به سنگ نمى‏خورد، جز در اثر گناه ،هيچ دردسر و يا مرضى رخ نمى ‏دهد جز در اثر گناه. اين كلام خداى عز و جل است كه در قرآن مى‏گويد: «هر مصيبتى كه بر شما وارد آيد نتيجه دستاوردهاى شما است، با آن كه خداوند اكثر گناهان شما را بخشيده است». ابو عبد اللَّه صادق گفت: گناهانى كه بخشوده مى‏ شود و بدون كيفر مى‏ ماند، بيشتر از گناهانى است كه مورد عفو واقع نشده و در نتيجه بازتابى‏ در پی داشته باشد.

[1] كلينى، محمد بن يعقوب، گزيده كافى - تهران، چاپ: اول، 1363 ش.

نشانه های مومن

- ابو جعفر باقر (ع) فرمودند:مؤمن در راه دين خود از كوه و صخره استقامت و صلابت بيشترى دارد، كوه را می تراشند و از جا بر می كنند، اما از دين مؤمن كاهيده نمی شود.

 - ابو عبد اللَّه صادق (ع) فرمودند: مؤمن، ياورى خوب و كم خرج است. با تدبير و مطالعه معيشت خود را تنظيم می كند. دو بار، از يك سوراخ گزيده نمی شود.

كلينى، محمد بن يعقوب، گزيده كافى - تهران، چاپ: اول، 1363 ش.ج 1،ص224